اتوبوس همیشه به دنبال جوجه های ناامید اینجا در میامی است. این هفته در خروجی یواشکی داشتیم بیرون می رفتیم و با این جوجه در حال قدم زدن از شرم مواجه شدیم. او هنوز لباس مجلسی خود را از شب قبل پوشیده بود، موهایش را کاملاً پر کرده بود و کفش های پاشنه پا را به دوش می کشید و با پای برهنه در خیابان های کثیف میامی راه می رفت. چقدر ناامیدی می تواند وجود داشته باشد؟ ما ایستادیم و پرسیدیم که آیا او نیاز به سواری دارد؟ معلوم شد که او دوستانش را در باشگاه عکس س متحرک با کیفش از دست داده بود، بنابراین پول، تلفن همراه یا تحویل در خانه نداشت. او پس از پیشنهاد کمی پول و سوار شدن به هتل، پذیرفت که سوار اتوبوس شود. کم کم متوجه شدیم که این دختر شب قبل از خانه‌اش بیرون رفته و می‌خواهد کمی دیک بزند، و نه شورت و نه سوتین نپوشیده است. خوب، به لطف اتوبوس، او به آرزویش رسید. پسرم کیل توانست باراندازی را که به شدت به آن نیاز داشت تحویل دهد.