صحنه با ورود دیانا سوورین سیر بی سر و صدا به اتاق خواب پسر 18 ساله اش جاشوا آغاز می شود. جو غم انگیز است که او به آرامی در اتاق قدم می زند و عاشقانه چیزهای جاشوا را لمس می کند. چشمانش در حسرت، غمگین و به ظاهر غمگین است، می شنویم که جاشوا صدا می زند: مامان! من برگشتم خانه!' دایانا بلافاصله گرم شد، روحیه اش فروکش کرد، او را صدا کرد و اتاق را ترک کرد. دایانا سپس به جاشوا ناتان برونسون سلام می کند، اگرچه احوالپرسی او کمی اغوا کننده به نظر می رسد. جاشوا همچنین با انتخاب لباس دایانا عجیب و غریب است که کمی آشکار است. او می پرسد که آیا او اینگونه لباس پوشیده است زیرا دایانا بالاخره آماده می شود تا دوباره قرار ملاقات را شروع کند، با این استدلال که او باید ادامه دهد زیرا این همان چیزی است که پدرش می خواست. دایانا اصرار دارد که این کار را نمی کند. من نمی خواهم قرار بگذارم و بزرگ کردن جاشوا مهمترین چیز در زندگی او بود. او بیان می کند که وقتی او به کالج می رود چقدر دلش برای او تنگ خواهد شد، و اینکه او ایده ای عکس سکسیمتحرک دارد که چگونه انتقال را آسان تر کند. دایانا جاشوا را به B هدایت می کند.